Ο κυρ Αντώνης (Meneer Antonis)

Lyrics: Manos Hatzidakis / Στιχουργός: Μάνος Χατζιδάκις

Music: Manos Hatzidakis / Συνθέτης: Μάνος Χατζιδάκις

Ο κυρ Αντώνης πάει καιρός που ζούσε στην αυλή

μ' ένα κανάτι μ' ένα κρεβάτι και με κρασί πολύ

είχε δυό μάτια γαλανά κι αχτένιστα μαλλιά

κι ένα λουλούδι πάντα φορούσε στα ρούχα τα παλιά

 

Ρεφραίν:

Αχ κυρ Αντώνη πως σ' αγαπάμε και μαζί σου τ' άστρα κοιτάμε

τις φωτιές για σένα μετράμε ως που να 'ρθεί η βροχή

και το θυμό σου πάντα ξεχνάμε σαν πουλιά μαζί τριγυρνάμε

σαν παιδιά με σένα γελάμε σαν κάνεις προσευχή

 

Ο κυρ Αντώνης βιάζεται να πάει να κοιμηθεί

γιατί το βράδυ στα όνειρα του θέλει να θυμηθεί

ότι ποτέ δεν έζησε μες στ' όνειρο του ζεί

μα η νύχτα φεύγει και λυπημένο τον βρίσκει η χαραυγή

 

- Ρεφραίν -

 

Μα ένα βράδυ ο κυρ Αντώνης πάει να κοιμηθεί

κι όταν ξυπνάμε τον καρτεράμε στην πόρτα να βρεθεί

μα ο κυρ Αντώνης δεν θα βγεί ποτέ του στην αυλή

αφού για πάντα μες στ' όνειρο του θέλησε πια να ζεί

Het is lang geleden dat mijnheer Antonis op het pleintje leefde

met een kan en een bed en veel wijn

hij had twee blauwe ogen en ongekamd haar

en hij droeg altijd een bloem op zijn oude kleren

 

Refrein:

Ach mijnheer Antonis wat houden we van je, samen kijken we naar de sterren

we tellen de lichtjes voor je tot het gaat regenen

je boosheid vergaten we altijd, als vogels vlogen we samen rond

als kinderen lachtten we met je, als in een gebed

 

Mijnheer Antonis haast zich te gaan slapen

omdat hij zich vanavond in zijn dromen wil herinneren

wat hij nooit heeft beleefd, hij leeft in zijn droom

maar de nacht gaat voorbij en de dageraad vindt hem droevig

 

- Refrein -

 

Maar op een avond gaat mijnheer Antonis slapen

en bij het wakker worden wachten we hem op bij de deur

maar Mijnheer Antonis zal nooit meer naar buiten komen op het pleintje

omdat hij voor altijd in zijn droom wil leven